Zdziwiona jestem.Ponad rok niczego tu nie napisałam... To najlepiej świadczy o tym jak trudny był ten rok. Teraz będzie inaczej...

     Cierpienie zniechęca do życia i trzeba bardzo dużo samozaparcia, żeby przynajmniej próbować znaleźć w tym cierpieniu sens. Można, ale to bardzo trudne.

     Trudna jest też decyzja zaradzenia cierpieniu, bo z jednej strony nigdy nie jest łatwo się go pozbyć, np. trzeba zdecydować się na ciężką operację, a z drugiej strony - brak cierpienia to brak usprawiedliwienia.

     Brak cierpienia nie jest brakiem, jest szczęściem istnienia, możliwości robienia prawie wszystkiego, a w porównaniu z czasem poprzednim bardzo wszystkiego.

     To może dziwne oświadczenie na orum publicznym, ale pomimo żadnych przewidywanych zmian, zaczynam nowe życie. Podziękujcie ode mnie Temu, w  Kogo wierzycie, za to właśnie.

     Odezwę się znowu na pewno.